Τρίτη, 24 Απριλίου 2018



ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΩΛΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΕΗ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ THN TETAΡΤΗ 25/4 12.30 στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ
H πολιτική της απελευθέρωσης, ή αλλιώς το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου αποτελεί σταθερά κεντρικό στόχο όλων των κυβερνήσεων της μνημονιακής περιόδου, καθώς και των δανειστών (ΕΕ,ΔΝΤ). Η παρούσα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν αποτελεί εξαίρεση κάτι το οποίο έχει γίνει αρκετά σαφές τα τελευταία τρία χρόνια. Κομβικό σημείο στην κατεύθυνση των ιδιωτικοποιήσεων ήταν η συγκρότηση του υπερταμείου, το οποίο απορρόφησε όλη τη δημόσια ιδιοκτησία για έναν αιώνα, προκειμένου να την εκμεταλλευτεί ή να την πουλήσει για την εξυπηρέτηση του χρέους. Μετά τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, το Ελληνικό, τις δημόσιες εκτάσεις, σειρά έχουν οι Δημόσιες Εταιρίες Κοινής Ωφέλειας. Η ΔΕΠΑ, ο ΔΕΣΦΑ, τα ΕΛΠΕ, η ΕΥΔΑΠ, η ΕΥΑΘ, τα ΕΛΤΑ, ο ΟΑΣΑ (ΟΣΥ) , ο ΟΣΕ, η ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ (ΣΤΑΣΥ), η ΕΛΒΟ, η ΔΕΗ αποτελούν μερικές από τις εταιρίες οι οποίες βρίσκονται στο στόχαστρο. Αιχμή του δόρατος είναι η παραχώρηση του ενεργειακού τομέα στο ιδιωτικό κεφάλαιο και στον έλεγχο των δανειστών, η οποία δρομολογείται μεθοδικά εδώ και αρκετά χρόνια καθώς η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ έχει ξεκινήσει ήδη από το 2001 μέσω της εισόδου στο Χρηματιστήριο.
Την Τετάρτη 18/4 κατατέθηκε στην Βουλή το νομοσχέδιο το οποίο εκκινά την διαδικασία για την πώληση τριών λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ (Μεγαλόπολη 3-4, Μελίτη Ι), και της άδειας για μια τέταρτη (Μελίτη ΙΙ), το σύνολο του εξοπλισμού, των εγκαταστάσεων, των απαλλοτριωμένων εδαφών, των λιγνιτικών πεδίων και ορυχείων. Ο δημόσιος πόρος που εδώ και σχεδόν 70 χρόνια περιορίζει την ενεργειακή εξάρτηση και εξασφαλίζει φτηνό ρεύμα, πρόκειται να πουληθεί και πλέον να αποτελέσει ιδιοκτησία κάποιου fund ή κάποιας κοινοπραξίας εταιριών. Πέραν όμως της πώλησης των μονάδων, το κατατεθειμένο νομοσχέδιο δεσμεύει την ΔΕΗ να υπολειτουργεί για αρκετά χρόνια την εναπομείνασα μονάδα της (Μεγαλόπολη 5) στα 500MW αντί για 811MW, εξασφαλίζοντας στους ιδιώτες παραγωγούς ένα ακόμα τμήμα της παραγόμενης ηλεκτρικής ισχύος και μάλιστα με ακριβότερο κόστος παραγωγής.
Η σημασία της πώλησης των μονάδων είναι τεράστια διότι αποτελεί ένα καθοριστικό βήμα προς την επικείμενη συνολική και οριστική διάλυση της ΔΕΗ, το οποίο αποτελεί και τον τελικό στόχο της ΕΕ και της κυβέρνησης. Άλλωστε όταν ολοκληρωθεί η πώληση των μονάδων (με ή χωρίς τις υδροηλεκτρικές μονάδες οι οποίες είναι επίσης στο στόχαστρο), αμέσως μετά αναμένεται η πώληση μετοχικού πακέτου 17% της ΔΕΗ σε στρατηγικό επενδυτή (με το δημόσιο να περιορίζεται σε 34%), ενώ μέσα στα επόμενα δύο χρόνια είναι μνημονιακή δέσμευση η παραχώρηση του μισού της πελατολογίου στους ιδιώτες προμηθευτές. Στην νέα συνθήκη η οποία σχεδιάζεται:
·         ο ενεργειακός τομέας δεν θα είναι πλέον στον έστω και μερικό έλεγχο του δημοσίου με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει. Η επάρκεια, η ασφάλεια τροφοδότησης των καταναλωτών θα εξαρτάται αποκλειστικά από την ορθή λειτουργία της αγοράς, την κοινωνική υπευθυνότητα (!) των επενδυτών, και την «βιωσιμότητα» των επιχειρηματικών τους σχεδίων.
·         η πρόσβαση στον ηλεκτρισμό για τα φτωχά νοικοκυριά θα καταστεί πολύ πιο δύσκολη. Το άνοιγμα της αγοράς είναι ήδη σαφές ότι πολλαπλασιάζει τα σπίτια χωρίς ρεύμα, τα μαγγάλια, την ενεργειακή φτώχεια. Αλλά ακόμα και για όσους θα έχουν ρεύμα, φαίνεται καθαρά ότι η απελευθέρωση κάθε άλλο παρά οδηγεί στην μείωση των τιμών του ηλεκτρισμού. Τα τελευταία χρόνια η τιμή του ρεύματος που πληρώνουν τα νοικοκυριά έχει διπλασιαστεί και τα χρέη τους έχουν εκτιναχθεί προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι επιδοτήσεις των ιδιωτών στον κλάδο του ηλεκτρισμού.
·         θα ξεδιπλωθεί μια εκ νέου επίθεση σε εργατικά δικαιώματα και κατακτήσεις. Οι μισθοί, τα δικαιώματα, η εργασία των 1300 εργαζομένων στις προς πώληση μονάδες αλλά και του συνόλου των εργαζομένων στον όμιλο ΔΕΗ, κάθε άλλο παρά είναι διασφαλισμένη, αντίθετα με ότι ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Πέραν όμως των απολύσεων και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων εντός της ΔΕΗ, η παραχώρηση του ενεργειακού κλάδου στον ιδιωτικό τομέα θα σημάνει μια συνολική αλλαγή στους όρους εργασίας όλων όσων εργάζονται στον ενεργειακό κλάδο. Μερικά χρόνια μετά από την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς των τηλεπικοινωνιών είναι σαφές ποιο είναι καθεστώς εργασίας για όλους, είτε δουλεύουν στον ΟΤΕ είτε στις άλλες πολυεθνικές των τηλεπικοινωνιών.

Απέναντι σε αυτές τις συνθήκες οι συνδικαλιστικές ηγεσίες του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού δεν προασπίστηκαν τα συμφέροντα της κοινωνίας και των εργαζομένων. Αντιθέτως συνέπραξαν με κάθε τρόπο στην πραγματικότητα όπως έχει διαμορφωθεί. Όμως, αυτοί που θα βρεθούν σε χειρότερη μοίρα αν δεν αποτραπούν τα σχέδια πώλησης των μονάδων και δεν ανατραπούν συνολικά τα σχέδια διάλυσης της ΔΕΗ και του όποιου κοινωνικού χαρακτήρα αυτή ακόμα διατηρεί, πρώτα και κύρια είναι τα φτωχά στρώματα, οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι, και ειδικότερα οι εργαζόμενοι του κλάδου της ενέργειας.

Χαρακτηριστική είναι και η στάση του προεδρείου του Ε.Κ.Α., το οποίο αν και το Δ.Σ., μετά από πρόταση της Α.Τ.Ε. είχε πάρει μια κατ’ αρχήν ομόφωνη απόφαση στη συνεδρίαση του στις 18.4 για 4ωρη στάση εργασίας και συμμετοχή στο συλλαλητήριο των εργαζομένων στη ΔΕΗ, μετά από μια συνάντηση με τους εκπροσώπους των σωματείων ΔΕΚΟ στις 23.4, δεν προχώρησε στην κήρυξη της στάσης εργασίας κι έμεινε στα ευχολόγια του απλού ΔΤ που εξέδωσε για το θέμα στις 20/4.

Για την Α.Τ.Ε. ο αγώνας αυτός αφορά άμεσα όλους τους εργαζόμενους αλλά και τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και με αυτή την έννοια είναι και δική μας υπόθεση. Δεν στεκόμαστε απλά αλληλέγγυοι, στηρίζουμε και συμμετέχουμε με κάθε πρόσφορο τρόπο στις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων της ΔΕΗ για:
·         να ανατραπούν συνολικά τα σχέδια ιδιωτικοποιήσεων των ΔΕΚΟ, του ξεπουλήματος της δημόσιας ιδιοκτησίας
·         να μην περάσει η πώληση των μονάδων, των ορυχείων, των εγκαταστάσεων της ΔΕΗ
·         ενάντια στον κατακερματισμό και το ξεπούλημα, ενάντια στην παραχώρηση του 17% της ΔΕΗ
·         να μην μείνει κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα, για να γίνει το ρεύμα κοινωνικό αγαθό
·         μείωση των τιμολογίων και χρεώσεων ηλεκτρισμού – δωρεάν ρεύμα στους φτωχούς, τους ανέργους και τους ΑΜΕΑ
·         ενάντια στην κατάργηση των εργατικων δικαιωμάτων,
·         κατάργηση των υπεργολαβιών ανθρωπίνου δυναμικού στη ΔΕΗ ΑΕ, - πλήρη-σταθερή εργασία.
·         για την συνολική ανατροπή της πολιτικής της ιδιωτικοποίησης, για δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο/ιδιοκτησία του κλάδου του ηλεκτρισμού.


Τρίτη, 13 Μαρτίου 2018

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΜΑΡΤΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟ

Παιανία, Τετάρτη 14.03.2018

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΜΑΡΤΗ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟ, κεντρικά στην ΟΜΟΝΟΙΑ 3μ.μ.
Συναδέλφισες, συνάδελφοι,
H Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ στην INTRACOM στηρίζει, συμμετέχει και καλεί όλους τους συναδέλφους σε συμμετοχή στα συλλαλητήρια στη Διεθνή Μέρα κατά του ρατσισμού και του φασισμού στις 17 Μάρτη 2018, μαζί με δεκάδες άλλες συλλογικότητες, σωματεία, πρόσφυγες από τα στρατόπεδα, κοινότητες μεταναστών, αντιρατσιστικές κι αντιφασιστικές oργανώσεις όπως η ΚΕΕΡΦΑ, μια ευρύτατη συσπείρωση για ένα κόσμο χωρίς ρατσισμό και νεοναζί, χωρίς πόλεμο.               Συλλαλητήρια για τη μέρα αυτή γίνονται και σε όλο τον κόσμο, στη Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Αυστρία, Πολωνία, Κύπρο, Τουρκία, Δανία, Ολλανδία, Ιρλανδία, ΗΠΑ, Αυστραλία, Τσεχία, Ν. Κορέα.
Η ρατσιστική εκστρατεία του Τραμπ ενάντια σε μουλσουμάνους, γυναίκες, έγχρωμους, καθώς και οι ρατσιστικές πολιτικές της Ευρώπης–φρούριο, είναι εργαλείο στα χέρια των κυβερνήσεων των ΗΠΑ, Ε.Ε. για να αποπροσανατολίσουν την εργατική τάξη: ότι για τη λιτότητα και την ανεργία δε φταίνε οι οικονομικές ελίτ με τις τεράστιες κοινωνικές ανισότητες, την εφιαλτική λιτότητα, τα σκάνδαλα και τις οικονομικές αποτυχίες και κρίσεις που προκαλούν, αλλά, τάχα, οι πιο αδύναμοι, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που έρχονται στην επικράτειά τους για να επιβιώσουν.
Ταυτόχρονα ο ρατσισμός, με τη μορφή της ισλαμοφοβίας, είναι εργαλείο  για να δικαιολογήσουν τα Ευρωπαϊκά κράτη και οι ΗΠΑ τις  ιμπεριαλιστικές τους επεμβάσεις στις χώρες της  Μέσης Ανατολής, στοχοποιώντας τις χώρες αυτές σαν χώρες τζιχαντιστών που πρέπει να βομβαρδιστούν. Ενώ FRONTEX και ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο κλείνουν τα σύνορα στους μουσουλμάνους κ.α. που ξεφεύγουν από τα πεδία των μαχών, προκαλώντας χιλιάδες πνιγμένους πρόσφυγες κάθε χρόνο!  Η συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας που αποδέχτηκε η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έχει οδηγήσει σε συνθήκες φυλάκισης όσους πρόσφυγες βρίσκονται στα νησιά.
Κι ενώ όλα μαρτυρούν ότι ο βάρβαρος πόλεμος στη Συρία συνεχίζεται για πολλά χρόνια μόνο γιατί έχει μετατραπεί σε ένα mini-παγκόσμιο πόλεμο που τροφοδοτείται συνεχώς από  ισχυρά μπλοκ (ΝΑΤΟ, Ρωσία) τα οποία αντιμάχονται κυρίως μέσω τρίτων-περιφερειακών δυνάμεων (Σαουδική Αραβία, Ισραήλ, Ιράν, Τουρκία) . Είναι ένας  αντιδραστικός ανταγωνισμός μεταξύ τους, αλλά και με την Κίνα στο βάθος, για τον έλεγχο των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου της  περιοχής, ένας γενικευμένος πόλεμος που ολοένα και πλησιάζει περισσότερο και στη δική μας χώρα, αναζωπυρώνοντας τους τοπικούς ανταγωνισμούς και ξεσηκώνοντας τον εθνικισμό που διαιρεί και απειλεί και τους λαούς των Βαλκανίων.   
Οι κυβερνήσεις που άσκησαν προηγούμενα πολιτικές λιτότητας και χρεοκόπησαν και τώρα υιοθετούν τη ρατσιστική ατζέντα καθώς και οι πολεμικοί ανταγωνισμοί που αλληλοτροφοδοτούνται με τον εθνικισμό, ανοίγουν το δρόμο για τους ακροδεξιούς και για τους φασίστες. Τα φασιστικά τάγματα εφόδου υπηρετούν με την τρομοκρατία τους τον αποπροσανατολισμό και τις διαιρέσεις που βολεύουν τους ισχυρούς του συστήματος: στοχοποιώντας  αρχικά τους μετανάστες-πρόσφυγες, προχωρώντας στη συνέχεια στα συνδικάτα, στους εργαζόμενους-απεργούς, στους αγωνιστές της αριστεράς, στα δημοκρατικά δικαιώματα των νεολαίων και όλων μας, μέχρι να επιβάλλουν τις στρατιωτικο-φασιστικές τους δικτατορίες.   
Η εμφάνιση των ακροδεξιών και νεοναζιστών στην Ιταλία υπενθυμίζουν ότι η μάχη για να σταματήσουμε τους φασίστες είναι κοινή, σε όλη την Ευρώπη. Οι νεοναζί  στην Ελλάδα επιχειρούν ξανά να σηκώσουν κεφάλι, τα τάγματα εφόδου ξαναχτυπούν, τις προάλλες στη Φαβέλα, στον  Πειραιά σε βάρος της δικηγόρου της Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής,  επίθεση που ξεσήκωσε στη συνέχεια ένα μεγάλο αντιφασιστικό συλλαλητήριο για να απομονώσει τη φασιστική δράση και ψευτο-αντισυστημική ρητορική.

Στις 17 Μάρτη διαδηλώνουμε με σύνθημα ότι οι πρόσφυγες της φτώχειας και του πολέμου είναι καλοδεχούμενοι. Όχι στον πόλεμο και στην ισλαμοφοβία, καμία εμπλοκή της  Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που ξεκληρίζουν λαούς και προκαλούν την προσφυγιά, να κλείσουν οι βάσεις απ’ όπου εξορμούν οι επιδρομές ενάντια στους λαούς της περιοχής.  

Όχι στη λιτότητα σε όλη την Ευρώπη, μέσα από την κοινή πάλη ενάντια στις κοινωνικές ανισότητες και τις τρελές προτεραιότητες ενός συστήματος, το οποίο, για να ενισχύσει τα κέρδη των λίγων και να κατοχυρώσει όσα έχουν συσσωρεύσει και τα προνόμιά τους, φτωχοποιεί τους πολλούς, τους εργαζόμενους που παράγουν τον πλούτο. Απορρίπτουμε τους εμπορικούς πολέμους και τους οικονομικούς εθνικισμούς που οδηγούν σε φαύλο κύκλο κι υποδαυλίζουν τον πόλεμο. Με τις ταξικές μας σημαίες δίνουμε οι εργάτες σε κάθε χώρα τους αγώνες για να  αλλάξουμε την κοινωνία προς όφελος των πολλών. Αυτή είναι η γνήσια αριστερή, διεθνιστική εναλλακτική.
Δυναμώνουμε το αντιφασιστικό κίνημα στη χώρα μας απομονώνοντας τους νεοναζί, αλλά και διεκδικώντας από τη δικαιοσύνη, στη δίκη που διεξάγεται,  να καταδικάσει και να φυλακίσει την ηγεσία και τους φυσικούς αυτουργούς της Χρυσής Αυγής για την νεοναζιστική εγκληματική τους δράση. Να κλείσουν τα γραφεία της που αποτελούν ορμητήρια δολοφονικών επιθέσεων των ταγμάτων εφόδου της. Να διαλυθούν όλα τα νεοναζιστικά παρακλάδια που δρουν εγκληματικά.
Όλα τα προσφυγόπουλα στη χώρα μας να μορφώνονται στα σχολεία, να εξασφαλισθούν ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης για τους πρόσφυγες - στις πόλεις κι όχι σε στρατόπεδα. Να μπει τέλος στην ρατσιστικές συμφωνίες ΕΕ-Τουρκίας-Λιβύης, που ισοδυναμούν με απελάσεις, επαναπροωθήσεις, εγκλεισμούς σε στρατόπεδα των προσφύγων. Να ανοίξουν τα σύνορα. Να τηρούνται οι διεθνείς συνθήκες για άσυλο κι ελεύθερη μετακίνηση προσφύγων.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους στο μεγάλο συλλαλητήριο στην Αθήνα το Σάββατο 17.3 στις 3μμ στην Ομόνοια, με το πανό της Πρωτοβουλίας ΓΕΝΟΒΑ στην Ιntracom
Την ίδια μέρα στη Θεσσαλονίκη 12μεσ. στο άγαλμα Βενιζέλου, στην Πάτρα στις 12μεσ. στην πλ. Γεωργίου.
(η πλειοψηφία του Δ.Σ. του σωματείου μας τοποθετήθηκε μεν ότι γενικά είναι ενάντια σε ρατσισμό, φασισμό, αλλά δεν αποδέχτηκε την πρόταση της ΓΕΝΟΒΑ να καλέσουμε  σαν Δ.Σ. για τη διαδήλωση  στις 17 Μάρτη, πράγμα που είχαμε από κοινού πράξει πέρσι και τα προηγούμενα χρόνια, στην αντίστοιχη περίπτωση).








Πέμπτη, 1 Φεβρουαρίου 2018

Κοινό δελτίο τύπου σωματείων για την απεργία στην cyta στις 2 Φλεβάρη

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Δελτίο Τύπου
Ο χώρος των τηλεπικοινωνιών αποτελεί έναν ιδιαίτερα επικερδή κλάδο, για τους ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων και τους διευθυντές, αλλά όχι και για τους εργαζόμενους. Εταιρείες με κέρδη εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο (π.χ.Vodafone)  εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους τους, μειώνουν τους μισθούς τους, αυξάνουν την πίεση της εργασίας τους την ίδια ώρα που καταθέτουν προτάσεις εξαγοράς των υπόλοιπων εταιρειών  (Cyta Hellas, Forthnet) οι οποίες έχουν μείνει πίσω στο παιχνίδι του ανταγωνισμού των επιχειρηματικών συμφερόντων.
Άλλες εταιρείες (π.χ. Wind) παρότι παρουσιάζουν κατά καιρούς ζημιές δεν έχουν πρόβλημα να εξασφαλίζουν δάνεια εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ και να καταθέτουν προτάσεις εξαγοράς και των δύο παραπάνω εταιρειών. Για τις συνθήκες εργασίας δε που επικρατούν ούτε λόγος καθώς ακόμη και στοιχειώδη προσχήματα τήρησης της ελληνικής νομοθεσίας σε ότι αφορά τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και τα δικαιώματα έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί τα τελευταία χρόνια.
Σαν εργαζόμενοι βλέπουμε ότι είτε πάει καλά μια επιχείρηση είτε όχι το αποτέλεσμα για εμάς παραμένει το ίδιο. Εντατικοποίηση δουλειάς, φόβος απόλυσης, επισφαλείς σχέσεις εργασίας, οι αποδοχές μας να συρρικνώνονται το ίδιο και τα δικαιώματά μας. Αρωγός στον άνισο αγώνα αυτό, υπέρ των επιχειρηματικών συμφερόντων, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, βάζοντας επιπλέον εμπόδια στην δυνατότητα υπεράσπισης των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Καθιστώντας πρακτικά αδύνατο το δικαίωμα προκήρυξης απεργίας από τα πρωτοβάθμια σωματεία, αυξάνοντας την φορολογία των λαϊκών στρωμάτων μέσω της μείωσης του αφορολόγητου, ποινικοποιώντας το δικαίωμα αντίστασης στην κατάσχεση πρώτων κατοικιών, μειώνοντας την φορολογία στους ιδιοκτήτες καζίνο.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε καμία βοήθεια από κανέναν παρά μόνο από εμάς τους ίδιους. Οργανωμένοι συλλογικά έχουμε την δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε τις συντονισμένες επιθέσεις που δεχόμαστε. Χρησιμοποιώντας την πολυτιμότερη κατάκτηση του εργατικού κινήματος, την απεργία, είναι η μόνη “γλώσσα” που φαίνεται να καταλαβαίνουν  οι μεγαλοεργοδότες μας, καθώς πλήττεται άμεσα το μόνο που φαίνεται να τους ενδιαφέρει, η αύξηση των κερδών τους.
Ο τελικός αγοραστής της Cyta Hellas είναι η εταιρεία Vodafone. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες των εκπροσώπων των εργαζομένων για ενημέρωση σχετικά με την διασφάλιση των θέσεων εργασίας μας, τους όρους και τις συνθήκες αυτών στο νέο εργοδότη δεν υπάρχει καμία ανταπόκριση από την διοίκηση. Αντιλαμβανόμενοι όλοι τι σημαίνει αυτό, κρίνοντας και από την εμπειρία προηγούμενων εξαγορών εταιρειών, η ανησυχία των 730 συναδέλφων μας είναι έκδηλη. Όπως έκδηλη είναι και η ανησυχία των συναδέλφων μας στον κλάδο στις υπόλοιπες εταιρείες στην σκέψη μιας τεράστιας στρατιάς ανέργων που θα αναζητήσει δουλειά και θα συμπιέσει ακόμη περισσότερο τις ήδη μειωμένες αποδοχές και εργασιακά επιδόματα αλλά και δικαιώματα των εργαζομένων.
Καλούμε όλα τα σωματεία εργαζομένων, πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες, τοπικές επιτροπές και συνελεύσεις γειτονιών, φορείς και απλούς πολίτες οι οποίοι στέκονται στο πλευρό των οικονομικά και κοινωνικά αδύναμων, ανθρώπους που βιώνουν και οι ίδιοι την οικονομική εκμετάλλευση και κοινωνική αδικία να βάλουμε ένα τέλος στην μίζερη επιβίωση και ηττοπάθεια που μας επιβάλλουν καθημερινά οι οικονομικοί ολιγάρχες και οι πολιτικοί εκπρόσωποί τους. Όπως επίσης να δώσουν το παρόν στην επιτροπή αλληλεγγύης την Τρίτη 30 Ιανουαρίου στις 18:00 στον 2ο όροφο του Εργατικού Κέντρου Αθηνών.
Στηρίζουμε την 24ωρη απεργία την  Παρασκευή 02 Φεβρουαρίου κατόπιν απόφασης που έλαβε η τελευταία  Γενική Συνέλευση του σωματείου εργαζομένων της Cyta Hellas με προοπτική κλιμάκωσης μέχρι την επίτευξη των στόχων και εκπλήρωσης των δίκαιων αιτημάτων των εργαζομένων. Δείχνουμε την πραγματική μας παραγωγική δύναμη, σταματάμε την μηχανή παραγωγής κέρδους των μεγάλων επιχειρηματιών, μέχρι να λάβουμε εγγυήσεις  εξασφάλισης για το εργασιακό μας παρόν και μέλλον.
Συλλογικά, σχεδιασμένα και αλληλέγγυα έχουμε την δυνατότητα να κερδίσουμε αυτά που δικαιούμαστε, δηλαδή το αποτέλεσμα της καθημερινής μας εργασίας να επιστρέφει και να μοιράζεται σε εμάς, ισότιμα και δίκαια.
Απαιτούμε
·         Καμία απόλυση - καμία βλαπτική μεταβολή στις εργασιακές μας συνθήκες
·         Άμεση υπογραφή ΕΣΣΕ
·         Συμβάσεις πλήρους απασχόλησης για όλους τους εργαζομένους
·         Καμία παρεμπόδιση της συνδικαλιστικής δράσης

Σωματείο Εργαζομένων Cyta Hellas                                    (cytahellasse@gmail.com)
Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων Wind                        (symboulio@yahoo.com)
Σωματείο Εργαζομένων στη Nokia Ελλάδος          (labourunion.gr@nokia.com)
Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών                               (somtechnik@gmail.com)
Σωματείο Εργαζομένων στην εταιρεία Πλαίσιο     (som_epa@yahoo.gr)

Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων Vodafone     (info@pasevodafone.gr)

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018

ΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΒΟΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΙΝΜΑΙΝΤ ΓΙΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΩΞΗ

 ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΕΝΟΒΑ ΣΤΗN INTRACOM
                                                                                                                                                     24/1/2018   
  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
                                                                       
     Δικάστηκαν τα ασφαλιστικά μέτρα στα οποία προχώρησε ο  Κώστας Βοργιάς ενάντια στην εταιρεία ΙΝΜΑΙΝΤ. O Κ.Β. είναι εκλεγμένο μέλος του Δ.Σ. του σωματείου μας στις πρόσφατες εκλογές του Ιούνη του 2017 με την παράταξη ΓΕΝΟΒΑ INTRACOM (και επανεκλέγεται συνεχώς από το 2009 έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη των συναδέλφων όλων των εταιρειών που εκπροσωπεί το σωματείο μας). Είναι επίσης μέλος της τριμελούς επιτροπής υγιεινής και ασφάλειας που ορίζεται από το Δ.Σ. για τον έλεγχο στους χώρους εργασίας. Καθώς και σύνεδρος/αντιπρόσωπος του σωματείου μας σε ΕΚΑ και ΠΟΕΜ.

    Ο  σκοπός των ασφαλιστικών μέτρων που προηγήθηκαν και της αγωγής που ακολουθεί είναι να ακυρωθεί ως καταχρηστική η μετακίνησή του στην εταιρεία Ι. Βαλσαμίδης Α.Ε., να επανέλθει στον Όμιλο, όπου αποκλειστικά εργαζόταν για 17 χρόνια, στην εταιρεία INTRAPOWER (διάδοχη εταιρεία της INMAINT από τη μεριά του Ομίλου), ώστε να προστατευτεί το συνδικαλιστικό του δικαίωμα να υπερασπίζει και να εκπροσωπεί τους εργαζόμενους του  σωματείου μας.
   

    Όπως είχαμε ανακοινώσει σαν ΓΕΝΟΒΑ τον Ιούλιο του 2017 (http://protovoulia-genova-intracom.blogspot.gr/2017/07/blog-post_26.html) η εταιρεία ΙΝΜΑΙΝΤ διασπάστηκε και μεταβίβασε τις δραστηριότητές της και τους εργαζόμενους σε δυο εταιρείες (INTRAPOWER και Ι. Βαλσαμίδης). Οι δυο μέτοχοι της ΙΝΜΑΙΝΤ (ΙΝΤΡΑΚΑΤ και οι αδελφοί  Βαλσαμίδη) κατέχουν τις διάδοχες εταιρείες.

   Δύο μήνες πριν τη διάσπαση της εταιρείας ΙΝΜΑΙΝΤ, το Μάη του 2017, η διοίκηση ανακοίνωσε στους εργαζόμενους τη διαμόρφωση ενός νέου οργανογράμματος με βάση το οποίο θεσμοθετήθηκαν δύο Γενικές Διευθύνσεις (χωρίς να μας αναφέρει σχέδιο επικείμενης διάσπασης): αφενός η Γ. Διεύθυνση Έργων Ομίλου (η οποία  εκ των υστέρων απορροφήθηκε από την εταιρεία  INTRAPOWER, μέλος του Ομίλου Intracom),   και αφετέρου η Γ. Διεύθυνση Εξωτερικών Έργων, κυρίως νοσοκομεία, (η οποία εκ των υστέρων απορροφήθηκε  από μία τρίτη εταιρεία,  την Ι.  Βαλσαμίδης ΑΕ).  Παράλληλα στο εν λόγω  οργανόγραμμα     προβλέφθηκε            και  η   κατανομή                του προσωπικού: στη Γ. Διεύθυνση των Εξωτερικών Έργων (40 άτομα) εντάχθηκαν αυτοί που εργάζονταν ήδη στα εξωτερικά έργα και επιπρόσθετα ο Κ.Β. και άλλοι 4 εργαζόμενοι που μέχρι τότε εργάζονταν στον όμιλο (οι δύο είναι ήδη απολυμένοι από την Ι.Βαλσαμίδης Α.Ε.). Στη Γ. Διεύθυνση των Έργων Ομίλου εντάχθηκαν 70 άτομα.

   Παρά τη συνδικαλιστική ιδιότητα του Κ.Β. (ο νόμος έχει διατάξεις προστασίας για μη μετακίνηση/μετάθεση όταν  κάτι τέτοιο αχρηστεύει υφιστάμενο συνδικαλιστικό δικαίωμα), αλλά και παρά το γεγονός ότι ο Κ.Β. εργαζόταν συνεχώς, από την πρόσληψή του το 2000, για 15 χρόνια στη DEFENSE σαν εργοδηγός και για 2 χρόνια στο συγκρότημα Β σαν τεχνίτης/ηλεκτρολόγος,  η διοίκηση της ΙΝΤΡΑΚΑΤ/ΙΝΜΑΙΝΤ τον τοποθέτησε στη Διεύθυνση των Εξωτερικών Έργων, στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός.  Άμεσα ζητήσαμε σαν Δ.Σ. να μη γίνει μια τέτοια μετακίνηση γιατί παρεμπόδιζε τη συνδικαλιστική δράση του Κ.Β. αφού τον απομόνωνε από τη συντριπτική πλειονότητα των  συναδέλφων του ομίλου και του σωματείου μας και μάλιστα 1 μήνα πριν τις εκλογές του Ιούνη του 2017, αλλά δεν έγινε δεκτό.

  Τον Ιούλη του 2017 μας ανακοίνωσαν ότι καταχωρήθηκε στο ΓΕΜΗ (Εμπορικό Μητρώο) το σχέδιο σύμβασης διάσπασης και απορρόφησης της ΙΝΜΑΙΝΤ σε δύο διάδοχες εταιρείες,  με βάση το χωρισμό που είχε ακριβώς προβλεφθεί από το νέο οργανόγραμμα . Συνεπώς «φυσιολογικά» κατά την εταιρεία,  ο Κ.Β.  απομακρύνθηκε από τον όμιλο και εντάχθηκε στην Ι.Βαλσαμίδης Α.Ε. Στην πραγματικότητα κλιμακώθηκε μια μεθόδευση εκδίωξής του από τον όμιλο, προκειμένου σταδιακά να ολοκληρωθεί ο μόνιμος αποκλεισμός του Κ.Β. από κάθε συνδικαλιστική δράση και παρέμβαση στο σωματείο μας: να  χάσει  ο Κ.Β. την ιδιότητα του μέλους του σωματείου και του μέλους της διοίκησής του, να  εξουδετερωθεί  συνδικαλιστικά ή ακόμη και να απολυθεί οποιαδήποτε στιγμή από την Ι.Βαλσαμίδης Α.Ε. Μεθόδευση η οποία, στο πρόσωπο του Κ.Β., ακυρώνει το ίδιο το δικαίωμα των  εργαζομένων  να εκπροσωπούνται απρόσκοπτα από αυτούς που εκλέγουν.

  Ζητήσαμε  σαν Δ.Σ. να ανακληθεί η μεταβίβαση της εργασιακής σχέσης του Κ.Β.  στην  εταιρεία Βαλσαμίδης  , δηλ. εκτός ομίλου (σε μια τρίτη εταιρεία που δεν είχε καμιά νομική σχέση ούτε με τον όμιλο , ούτε με την μητρική Intracom, προϋποθέσεις του καταστατικού μας για να είναι κάποιος μέλος του σωματείου)  και  να ενταχθεί στη Γ. Διεύθυνση των Έργων Ομίλου. Και συνεπώς  αυτοδίκαια να μετακινηθεί στην εταιρεία ΙΝΤRAPOWER ,άρα στον Όμιλο, άλλωστε εκεί δούλευε πάντα, εκεί ήταν το κανονικό να τοποθετηθεί, εκεί εκπροσωπούσε τους εργαζόμενους, οπότε να διατηρήσει χωρίς εμπόδια την ιδιότητα του μέλους του σωματείου και της διοίκησής του, αλλά και πάλι δεν έγινε δεκτό από τη διοίκηση της  INTRAKΑT/INMAINT.

    Ο μόνος δρόμος για να διεκδικηθεί το αίτημα ήταν η προσφυγή στα δικαστήρια.  Τα προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα δικάστηκαν και η απόφαση το Δεκέμβρη έφερε μια μερική νίκη : δεν αμφισβητείται προσωρινά η ιδιότητα του μέλους του σωματείου και του Δ.Σ. του Κ.Β., αλλά δε γίνεται προσωρινή επιστροφή στην INTRAPOWER. Η αγωγή, που θα μπει στην ουσία της υπόθεσης, θα κρίνει  με οριστικό/καθαρό τρόπο  αν η μετακίνηση είναι  καταχρηστική γιατί καταστρατηγεί το συνδικαλιστικό δικαίωμα του Κ.Β. μέσα από μια εργοδοτική μεθόδευση, δηλ. μια προσχεδιασμένη ενέργεια να τοποθετηθεί ο Κ.Β. στη Διεύθυνση Έργων και στη συνέχεια σε τρίτο εργοδότη με στόχο να διακοπεί η συνδικαλιστική του δράση στο σωματείο μας.   

   Είναι φανερό ότι η τοποθέτηση στη διεύθυνση των Εξωτερικών Έργων της ΙΝΜΑΙΝΤ έγινε γνωρίζοντας η διοίκηση για την επικείμενη απορρόφηση της συγκεκριμένης εταιρείας από μια τρίτη εταιρεία, καθώς η προετοιμασία μιας τέτοιας κίνησης διαρκεί τουλάχιστον κάποιους μήνες.
     
    Για μας, σαν ΓΕΝΟΒΑ, πρόκειται ξεκάθαρα για συνδικαλιστική δίωξη με σκοπό να τεθεί ο Κ.Β. εκτός σωματείου, όσες μεταμφιέσεις και να επιχειρήσει η διοίκηση της ΙΝΤΡΑΚΑΤ/ΙΝΜΑΙΝΤ.  Θεωρούμε, ότι ενεργώντας με τέτοια μέθοδο,  η διοίκηση της ΙΝΤΡΑΚΑΤ/ΙΝΜΑΙΝΤ  επεμβαίνει  άμεσα  και      απροκάλυπτα       στην λειτουργία και στη διοίκηση του σωματείου, αδιαφορώντας πλήρως για την  όποια  αυτονομία   του   ή και τις επιλογέςψήφους των εργαζομένων-μελών. Με αυτή τη μεθόδευση το δικαίωμα στη συνδικαλιστική εκπροσώπηση  όχι απλά δεν προστατεύεται, αλλά   καταλύεται πλήρως.  
  
   Στην ίδια άποψη περί συνδικαλιστικής δίωξης συντάσσεται και η ΑΕΕ , τόσο στο Δ.Σ., όσο και στη συγκέντρωση του σωματείου της 17/1 στο Α5 εστιατόριο, όπου ζητήσαμε από κοινού την έμπρακτη στήριξη (οικονομική κάλυψη από το ταμείο του σωματείου για την αγωγή, περίπου 1000 ευρώ)  και από τις άλλες παρατάξεις ΑΚΕ και ΕΚΕΙ.
   Η ΕΚΕΙ δήλωσε ότι δεν αμφισβητεί ότι πρόκειται για συνδικαλιστική δίωξη, αλλά δε συμφωνεί στην οικονομική στήριξη για την αγωγή.
   
   Η  ΑΚΕ , που έχει την πλειοψηφία στο Δ.Σ., στην αρχή τραβήχτηκε σε κοινές ενέργειες προάσπισης του συνδικαλιστικού δικαιώματος του Κ.Β. Κινηθήκαμε όλοι μαζί στις παραστάσεις του Δ.Σ. στη διοίκηση της ΙΝΤΡΑΚΑΤ/ΙΝΜΑΙΝΤ και στη συνέχεια παραβρεθήκαμε με αντιπροσωπεία κι από τις τρεις παρατάξεις στα δικαστήρια (ΓΕΝΟΒΑ, ΑΕΕ, ΑΚΕ) για τα προσωρινά μέτρα (προσωρινή διαταγή το Σεπτέμβρη και ασφαλιστικά τον Νοέμβρη), συμπεριλαμβανομένου του προέδρου του Δ.Σ.,  με μάρτυρα υπέρ του Κ.Β.  εκλεγμένο μέλος του Δ.Σ. του σωματείου (από την παράταξη ΓΕΝΟΒΑ)  και με εκφρασμένη τη βούληση του προέδρου του Δ.Σ.  να  κάνει υποστηρικτική συμπληρωματική παρέμβαση από τη μεριά του σωματείου στο αίτημα προσωρινής διαταγής. Θεσμική συνδικαλιστική  υποστηρικτική παρέμβαση  έκανε τελικά στα ασφαλιστικά μέτρα ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου της Αθήνας (Ε.Κ.Α), υποστηρίζοντας  τη  θέση για  συνδικαλιστική δίωξη.  Επίσης είχαμε ομόφωνα σαν Δ.Σ. πάρει απόφαση για κάλυψη των εξόδων από το ταμείο του σωματείου για τα προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα (δόθηκαν 1200 ευρώ από το ταμείο του σωματείου για να καλυφθούν οι αναγκαστικές μέχρι την αγωγή διαδικασίες: του αιτήματος της προσωρινής διαταγής και των ασφαλιστικών μέτρων για να προστατευτεί ο Κ.Β. στο  μεσοδιάστημα μέχρι την αγωγή  (που πιθανά να εκδικαζόταν ακόμη και μετά τη λήξη αυτής της θητείας).

   Στη συνέχεια  όμως η ΑΚΕ διέσπασε το  μέτωπο  ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Όχι μόνο αρνήθηκε να καλύψει οικονομικά την αγωγή (που ήταν εξ αρχής η κύρια διαδικασία να βγει μια οριστική απόφαση), με αστήρικτα επιχειρήματα ότι δεν έχει πλέον τέτοια δυνατότητα το ταμείο του σωματείου-ενώ ετοιμαζόμαστε για εκδήλωση που θα ενισχύσει παραπέρα το ταμείο μας-, αλλά τοποθετήθηκε στο Δ.Σ., στις 19/1, ότι δε θεωρεί ότι πρόκειται για συνδικαλιστική δίωξη, αλλά για κάποιου τύπου «ξεφόρτωμα» του Κ.Β. από την εταιρεία (ακόμη περιμένουμε να  ξεκαθαρίσουν  αν η διοίκηση είχε άλλους λόγους να «ξεφορτωθεί»  τον εργοδηγό της DEFENSE , από τους παλιότερους και πιο έμπειρους εργαζόμενους, πέρα από την «ενοχλητική» του συνδικαλιστική δράση).
    Θα έπρεπε σε αυτή τη μάχη να είμαστε το Δ.Σ. μια γροθιά απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

   Αλλά για άλλη μια φορά η ΑΚΕ κατρακυλάει στο να διευκολύνει την εργοδοσία να κάνει τις αντεργατικές της επιθέσεις.

   Στις 12.1.2018, η ΑΚΕ αρνήθηκε να βγάλει την παραμικρή απόφαση για απεργιακή  συμμετοχή μας ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο για τις απεργίες με το 50%+1 , σε αντίθετη κατεύθυνση με αυτά που ανακοινώσαμε από κοινού σαν Δ.Σ.  (στις 8.12.2017, μετά από εισήγηση της ΓΕΝΟΒΑ) όταν πρωτοκατέβηκε το απεργοσπαστικό νομοσχέδιο, ότι θα αντιδρούσε σθεναρά/απεργιακά  το Δ.Σ.  αν επανερχόταν το νομοσχέδιο.

  Στις 17.1.2018  δεν προώθησε αποφασιστικά  την οργάνωση της Γ.Σ.  στη βάση της ενεργοποίησης και μαζικής συμμετοχής των συναδέλφων, γιατί δεν υποστηρίζει τη διεκδίκηση των αιτημάτων για επιστροφή των συλλογικών συμβάσεων και μισθών- παρά και την  ανάκαμψη των εταιρειών-, αλλά  μένει μόνο στις παρακλήσεις προς τις εργοδοσίες, εξαιρώντας τους νέους συναδέλφους ακόμη και απ’ αυτή την ανώδυνη τακτική.

  Διαλυτική  για τη λειτουργία του σωματείου ήταν και η στάση της ΑΚΕ  να προχωρήσει σε αγωγή ενάντια σε άλλη παράταξη του σωματείου μας (ΑΕΕ), μια τακτική που ανοίγει μια φάμπρικα  διώξεων μεταξύ μας, ενώ είχαν τη δυνατότητα να υπερασπίσουν τη στάση τους στο τραγικό ζήτημα που προέκυψε με άλλα μέσα (ανακοινώσεις, Γ.Σ. του σωματείου).

   Γενικότερα η λογική της ΑΚΕ ότι κινούμαστε  στα πλαίσια της εργασιακής ειρήνης, μιας υποτιθέμενης  ισορροπίας,  αφήνει συνεχώς εκτεθειμένους τους εργαζόμενους γιατί είναι ουσιαστικά η λογική της προσαρμογής στην πλευρά του ισχυρού, δηλ. του εργοδότη.  Κάποιες φορές, κάτω από την ασφυκτική  πίεση των ίδιων των εργαζομένων και των αριστερών- αγωνιστικών παρατάξεων, σύρεται σε κάποια βήματα υπέρ των εργαζομένων και αμέσως μετά, όταν  μπαίνουν σθεναρά  οι πιέσεις, κυρίως από την εργοδοσία,  αλλά  και από την κυβέρνηση ή ακόμη και από τις γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ, προκειμένου  να μην κάνουν ρήξεις , τότε βάζουν ανοικτά τρικλοποδιές  και τα γυρίζουν εντελώς. Έτσι όμως δεν καταφέρνουμε  ούτε τα στοιχειώδη: να βάζουμε αποτελεσματικά φραγμό στην εργοδοσία να παρεμβαίνει στην αυτοτελή  λειτουργία του σωματείου μας, το βασικό  εργαλείο  των εργαζομένων για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.
 
    Ο Κ.Β. είναι  πρωτοπόρος στους αγώνες του σωματείου μας. Έχει έντονη  συνδικαλιστική δράση, ένα καθαρό  αγωνιστικό πρόσωπο ανάμεσα στους συναδέλφους, είναι συνεχώς κοντά στους συναδέλφους και τα προβλήματά τους, πρωτοστατεί στις κινητοποιήσεις για τα εργατικά δικαιώματα. Στην ΙΝΜΑΙΝΤ ήταν ο βασικός οργανωτής των σκληρών κινητοποιήσεων που κάναμε μέσα στο 2017 για την απληρωσιά και στη συνέχεια για την ανάκληση των εκδικητικών απολύσεων, μάχες που κερδήθηκαν και ανέβασαν το ηθικό όλων των εργαζομένων του σωματείου, σε όμιλο και Τelecom. Tο ίδιο πρωτοπόρα είχε κινηθεί ο Κ.Β. στη μάχη της INMAINT το 2013 με τον απεργιακό αγώνα ενάντια στο δεύτερο  γύρο μειώσεων στους  μισθούς των συναδέλφων της INMAINT. Το ίδιο όταν κάναμε τις απεργιακές φρουρές στη DEFENSE το 2012, ο Κ.Β ήταν πρωτοπόρος στην απεργιακή φρουρά καθημερινά, στις απεργίες στον ενιαίο όμιλο το 2011 , σε κάθε γενική απεργία   ενάντια στα μνημόνια με τα χημικά που μας έπνιγαν για να σπάσουν τις συγκεντρώσεις μας.


 Με τη συμπαράσταση όλων των συναδέλφων και με την αγωγή θα παλέψουμε για να κερδίσουμε μια απόφαση που θα κρίνει σαν καταχρηστική την μετακίνηση του Κ.Β. και αυτοδικαίως θα δώσει εντολή για την επιστροφή του στην INTRAPOWER, διασφαλίζοντας το δικαίωμα των συναδέλφων να εκλέγουν τους εκπροσώπους τους για να μπαίνουν μπροστά για την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων, χωρίς να μπορεί να τους ακυρώσει η εργοδοσία.

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΕΝΟΒΑ: ΟΛΟΙ ΣΤΗ Γ.Σ. ΤΕΤΑΡΤΗ 17.1

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΕΝΟΒΑ ΣΤΗN ΙΝΤΡΑΚΟΜ
16/1/2018
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ
Κερδοφορία καταγράφουν οι ισολογισμοί των εταιρειών DEFENSE και INTRASOFT και για το 2017, όπως και την περσινή χρονιά και με αντίστοιχη πρόβλεψη και για την επόμενη χρονιά, με βάση τα στοιχεία που  έδωσαν οι διοικήσεις στο Δ.Σ. του  σωματείου, στις συναντήσεις που έχουν προηγηθεί. Επίσης η Telecom (που το 2016 είχε μόνο λειτουργική κερδοφορία, αλλά τελική ζημιά λόγω των λογιστικών αποσβέσεων), πέρασε το 2017 σε μια  ανοδική φάση, που θα γίνει ακόμη πιο θετική το 2018, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της διοίκησής της.
Για τους εργαζόμενους όμως θα ισχύσει η επέκταση και για το 2018 της μείωσης των μισθών τόσο σε TELECOM, όσο και σε DEFENSE, με την εκβιαστική  διαδικασία των υπογραφών ατομικών συμβάσεων (η συνάντηση με την INTRAPOWER-τμήμα της πρώην INMAINT- εκκρεμεί).
Στη DEFENSE δίνουν, με μορφή διατακτικών, ένα πολύ μικρό επίδομα των 200 ευρώ για το 80% του προσωπικού (που δεν αναπληρώνει ούτε τις απλήρωτες υπερωρίες τους) και για το υπόλοιπο 20%, διατακτικές αξίας ίσης με το μισό μικτό υφιστάμενο μισθό, με εργαλείο την αξιολόγηση των εργαζομένων από τους διευθυντές τους.
Στην INTRASOFT έχει μεν σταματήσει η διαδικασία των υπογραφών ατομικών συμβάσεων και υπάρχουν μισθολογικές διορθώσεις τα τελευταία δύο χρόνια για 250 συναδέλφους (σε σύνολο 900),  μετά τα κύματα αποχωρήσεων από την εταιρεία, αρκετοί παραμένουν για δεκαετία παγωμένοι στις παλιές συλλογικές (όπως οι συνάδελφοι στη ΝΟΜΟΣ) και για την πλειοψηφία των συναδέλφων, που προσλήφθηκαν μετά το Φλεβάρη του 2012 (όταν καταργήθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις), ισχύουν οι  χαμηλοί-μνημονιακοί μισθοί, κάτω από τις παλιές κλαδικές-ομοιοεπαγγελματικές. Ουσιαστικά οι όποιες αυξήσεις δόθηκαν, έχουν χρηματοδοτηθεί από τους μειωμένους μισθούς των χαμηλόμισθων συναδέλφων, στα πλαίσια μιας πολιτικής πολλαπλών μισθολογικών ταχυτήτων, με εργαλείο την αξιολόγηση και με στόχο τη συγκράτηση του μέσου μισθού και την προώθηση της εξατομίκευσης της διεκδίκησης, χωρίς συνδικαλιστική συλλογικότητα κι αλληλεγγύη: μια αντεργατική συνθήκη που δε διασφαλίζει τίποτα, όπου ο εργοδότης έχει πολύ μεγαλύτερη ισχύ από τον μεμονωμένο εργαζόμενο.
Οι εργοδοσίες, τόσο στον όμιλο της ΗOLDINGS όσο και στην TELECOM,  αρνούνται (στο όνομα της ανταγωνιστικότητας) την επαναφορά μισθών και κλαδικών-ομοιοεπαγγελματικών συμβάσεων μέσα από επιχειρησιακές συμβάσεις. Αφήνουν ουσιαστικά έξω από την ανάπτυξη των εταιρειών τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων, επιμένουν στους μειωμένους μισθούς με όπλο τις τρομοκρατικές ατομικές συμβάσεις και δίνουν μια επιδοματική παροχή με το σταγονόμετρο, εφάπαξ και με όρους εξατομίκευσης και διαίρεσης των συναδέλφων, ενισχύοντας ταυτόχρονα το διευθυντικό «δικαίωμα» σε βάρος των εργατικών δικαιωμάτων. Δεν πρόκειται να χαρίσουν συλλογικές συμβάσεις και μισθούς, ακόμη και αν γράφουν οι εταιρείες συνεχώς κέρδη.
Ούτε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα αναγκάσει τους εργοδότες να υπογράψουν συλλογικές συμβάσεις σε λίγους μήνες που υποτίθεται ότι «βγαίνουμε» από τα μνημόνια, κάτι που υπόσχεται - ενώ και πάλι «ξεχνά» να πάρει υπόψη τους εκβιασμούς ΣΕΒ, υποψήφιων «επενδυτών», δανειστών και αγορών. Ενώ ακριβώς χθες και για μια φορά ακόμη παρακάμπτοντας τις αντιδράσεις ενός μαχητικού κομματιού των εργαζομένων, ψήφισε το άρθρο-αντιαπεργιακή λαιμητόμο για απαρτία του 50%+1 των μελών για απεργιακή απόφαση από τη Γ.Σ. α’βάθμιου σωματείου, περιστέλλοντας έτσι δραστικά το βασικό όπλο άμυνας και διεκδίκησης –και των συλλογικών συμβάσεων- των εργαζομένων, κατακτημένο με αγώνες κι αίμα γενιών. Η δε δεξιά αξιωματική αντιπολίτευση της Ν.Δ. ξεκαθαρίζει (παπαγαλίζοντας τον ΣΕΒ) ότι ούτε θέλει να ακούει για κλαδικές-ομοιοεπαγγελματικές συμβάσεις ενώ και στο αντιαπεργιακό άρθρο για απεργιακή απόφαση από Γ.Σ, πλειοδότησε αντιαπεργιακά, ζητώντας όχι απαρτία 50%+1, αλλά ψήφο υπέρ της απεργίας από το 50%+1 των μελών (προϋποθέτοντας απαρτία πολύ πάνω από το 50%+1), κανόνα που τον επεκτείνει και στα πρωτοβάθμια ευρύτερης περιφέρειας, κλαδικά, πανελλαδικά, αλλά και τα δευτεροβάθμια.
Να βάλουμε με τη δράση μας τις ανάγκες μας μπροστά από τα κέρδη των μετόχων και τα προνόμια των μεγαλοστελεχών τους. Η επιστροφή των μισθών με πρώτο άμεσο βήμα την επιστροφή του minimum επιπέδου των μισθών που προέβλεπαν οι κλαδικές-ομοιοεπαγγελματικές συμβάσεις είναι δίκαια και ρεαλιστικά αιτήματα, που ενοποιούν τους συναδέλφους όλων των εταιρειών που εκπροσωπούνται στο ενιαίο σωματείο μας. Όλοι μαζί είμαστε πιο δυνατοί να τα διεκδικήσουμε.
Οι συλλογικοί μας αγώνες  είναι ο μόνος τρόπος να  υποστηρίξουμε σθεναρά αυτά τα αιτήματα. Οι συλλογικοί  μας αγώνες το προηγούμενο διάστημα (48ωρες το 2011 σε όλες τις εταιρείες, πολυήμερη στη DEFENSE το 2012, στην ΙΝΜΑΙΝΤ το 2013 και πρόσφατα το 2017, στην INTRASOFT πριν 3 περίπου χρόνια) έβαλαν φρένα στην πολιτική των μειώσεων των μισθών και στις απολύσεις και δημιούργησαν ένα τείχος στις παραπέρα επιθέσεις. Η δε συμμετοχή μας στις γενικές απεργίες και τις κεντρικές μάχες, όπως η μάχη ενάντια στο αντιαπεργιακό 50%+1 για την απαρτία στη Γ.Σ, ανατροφοδοτεί συνεχώς την αποφασιστικότητα, την αγωνιστικότητα και τη συλλογικότητά μας απέναντι και στον εργοδότη.
Η πρότασή μας της ΓΕΝΟΒΑ στη Γενική Συνέλευση (Τετάρτη 17/1 από 13:00-15:00 στο εστιατόριο Α5) είναι η κήρυξη κατ’ αρχήν 24ωρης Προειδοποιητικής Απεργίας σε όλες τις εταιρείες, την Παρασκευή 19/1 και με προοπτική περαιτέρω κλιμάκωσης, με αιτήματα:
·         την εφαρμογή -σαν κατώφλι- των παλιών κλαδικών-ομοιοεπαγγελματικών συμβάσεων για όλους τους συναδέλφους, παλιούς και νέους και  την επαναφορά όλων των μισθών στο επίπεδο του 2010.
·         Καμιά απόλυση ή εξαναγκασμένη «αποχώρηση». Όχι στο διευθυντικό «δικαίωμα» της απόλυσης με τη δικαιολογία της αξιολόγησης.
·         Πληρωμή υπερωριών με βάση το νόμο.
·         Όχι στις ατομικές συμβάσεις. Υπογραφή επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων στη HOLDINGS και στην TELECOM που να κατοχυρώνουν τα προηγούμενα.



ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗ Γ.Σ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 17.1. ΣΤΙΣ 13.00 ΣΤΟ Α5 ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ